No dia 2 de Novembro, celebração dos Fiéis Defuntos, será celebrada Missa de Réquiem às 9:30 horas na Igreja de Nossa Senhora das Dores, situada à Rua Dom Barreto, Nº 60, Bairro Fundinho.
Leitura da Epístola de São Paulo Apóstola aos Filipenses (Fl 1, 6-11)
Sequência do Santo Evangelho segundo Mateus (Mt 22, 15-21)
Naquele tempo, Os fariseus se reuniram para deliberar entre si sobre a maneira de surpreender Jesus nas suas próprias palavras. Enviaram seus discípulos com os herodianos, que lhe disseram: Mestre, sabemos que és verdadeiro e ensinas o caminho de Deus em toda a verdade, sem te preocupares com ninguém, porque não olhas para a aparência dos homens. Dize-nos, pois, o que te parece: É permitido ou não pagar o imposto a César? Jesus, percebendo a sua malícia, respondeu: Por que me tentais, hipócritas? Mostrai-me a moeda com que se paga o imposto! Apresentaram-lhe um denário. Perguntou Jesus: De quem é esta imagem e esta inscrição? De César, responderam-lhe. Disse-lhes então Jesus: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
In English
The continuation of the holy Gospel according to Matthew. (Matt 22, 15-21)
At that time, the Pharisees went and consulted among them-selves, how to ensnare Jesus in His speech. And they sent to Him their disciples, with the Herodians, Saying: “Master, we know that Thou art a true speaker, and teachest the way of God in truth, neither carest Thou for any man, for Thou dost not regard the person of men.Tell us therefore, what dost Thou think? Is it lawful to give tribute to Caesar, or not?” But Jesus knowing their wickedness, said: “Why do you tempt Me, you hypocrites? Show Me the coin of the tribute.” And they offered Him a penny. And Jesus saith to them: “Whose image and superscription is this? They say to Him: “Caesar’s.” Then He saith to them: “Render therefore to Caesar the things that are Caesar’s, and to God the things that are God’s.”
Em latim
Sequéntia sancti Evangélii secúndum Matthæum. (Matth 22, 15-21)
In illo témpore: Abeúntes pharisæi, consíilium iniérunt, ut cáperent Jesum in sermóne. Et mittunt ei discípulos suos cum Herodiánis, dicéntes: “Magíster,scimus quia verax es, et viam Dei in veritáte doces, et non et tibi cura de áliquo: non enim réspicis persónam hóminum: dic ergo nobis, quid tibi vidétur: licet censum dare Cæsari, an non?” Cógnita autem Jesus nequítia eórum, ait: “Quid me tentátis, hypócritæ? osténdite mihi numísma census.” “At illi obtulérunt ei denárium. Et ait illis Jesus: “Cujus est imágo hæc, et superscríptio?” Dicunt ei: “Cæsaris.” Tunc ait illis: “Réddite ergo quæ sunt Cæsaris, Cæsari: et quæ sunt Dei, Deo.”
.
Obs.: Essa é a Missa da Féria, ou seja, a mesma de domingo. No entanto, não é a mesma do domingo, Festa de Cristo Rei, mas do Domingo que foi omitido por ela, ou seja, o 22º Domingo depois de Pentecostes.
Leitura da Epístola de São Paulo Apóstola aos Filipenses (Fl 1, 6-11)
Sequência do Santo Evangelho segundo Mateus (Mt 22, 15-21)
Naquele tempo, Os fariseus se reuniram para deliberar entre si sobre a maneira de surpreender Jesus nas suas próprias palavras. Enviaram seus discípulos com os herodianos, que lhe disseram: Mestre, sabemos que és verdadeiro e ensinas o caminho de Deus em toda a verdade, sem te preocupares com ninguém, porque não olhas para a aparência dos homens. Dize-nos, pois, o que te parece: É permitido ou não pagar o imposto a César? Jesus, percebendo a sua malícia, respondeu: Por que me tentais, hipócritas? Mostrai-me a moeda com que se paga o imposto! Apresentaram-lhe um denário. Perguntou Jesus: De quem é esta imagem e esta inscrição? De César, responderam-lhe. Disse-lhes então Jesus: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
In English
The continuation of the holy Gospel according to Matthew. (Matt 22, 15-21)
At that time, the Pharisees went and consulted among them-selves, how to ensnare Jesus in His speech. And they sent to Him their disciples, with the Herodians, Saying: “Master, we know that Thou art a true speaker, and teachest the way of God in truth, neither carest Thou for any man, for Thou dost not regard the person of men.Tell us therefore, what dost Thou think? Is it lawful to give tribute to Caesar, or not?” But Jesus knowing their wickedness, said: “Why do you tempt Me, you hypocrites? Show Me the coin of the tribute.” And they offered Him a penny. And Jesus saith to them: “Whose image and superscription is this? They say to Him: “Caesar’s.” Then He saith to them: “Render therefore to Caesar the things that are Caesar’s, and to God the things that are God’s.”
Em latim
Sequéntia sancti Evangélii secúndum Matthæum. (Matth 22, 15-21)
In illo témpore: Abeúntes pharisæi, consíilium iniérunt, ut cáperent Jesum in sermóne. Et mittunt ei discípulos suos cum Herodiánis, dicéntes: “Magíster,scimus quia verax es, et viam Dei in veritáte doces, et non et tibi cura de áliquo: non enim réspicis persónam hóminum: dic ergo nobis, quid tibi vidétur: licet censum dare Cæsari, an non?” Cógnita autem Jesus nequítia eórum, ait: “Quid me tentátis, hypócritæ? osténdite mihi numísma census.” “At illi obtulérunt ei denárium. Et ait illis Jesus: “Cujus est imágo hæc, et superscríptio?” Dicunt ei: “Cæsaris.” Tunc ait illis: “Réddite ergo quæ sunt Cæsaris, Cæsari: et quæ sunt Dei, Deo.”
.
Obs.: Essa é a Missa da Féria, ou seja, a mesma de domingo. No entanto, não é a mesma do domingo, Festa de Cristo Rei, mas do Domingo que foi omitido por ela, ou seja, o 22º Domingo depois de Pentecostes.
São Donato, nasceu na Irlanda, foi bispo de Fiésole, cerca de 829 a 876, e é celebrado a 29 de Outubro. De origem Irlandesa, foi professor e poeta. Conta a tradição que, vindo de Roma, onde fora visitar em peregrinação os túmulos dos Apóstolos, tornou-se bispo da cidade de Fiésole através de um caso miraculoso. Ao entrar na catedral da cidade, onde se procedia à eleição do novo bispo, os círios ter-se-ão acendido e os sinos terão começado a tocar sozinhos.Quando ainda pequeno, foi levado para Roma, onde cresceu aos cuidados de padre Pimênio. No qual teve como companheiro Juliano, que era reconhecido posteriormente por apóstata, por renegar a fé cristã. Perseguido em Roma ele vai para Arezzo, onde e mais tarde é consagrado como bispo. Juliano ao se tornar imperador, inicia uma forte perseguição aos fiéis cristãos, e entre as vítimas encontrava-se Donato, que teria sido martirizado em 362. Donato supostamente teria sido canonizado por operar milagres por seu intermédio.
Leitura da Epístola de São Paulo Apóstolo aos Efésios (Ef 4, 7-13)
Irmãos: A cada um de nós foi dada a graça, segundo a medida do dom de Cristo,pelo que diz: Quando subiu ao alto, levou muitos cativos, cumulou de dons os homens (Sl 67,19). Ora, que quer dizer ele subiu, senão que antes havia descido a esta terra? Aquele que desceu é também o que subiu acima de todos os céus, para encher todas as coisas. A uns ele constituiu apóstolos; a outros, profetas; a outros, evangelistas, pastores, doutores, para o aperfeiçoamento dos cristãos, para o desempenho da tarefa que visa à construção do corpo de Cristo, até que todos tenhamos chegado à unidade da fé e do conhecimento do Filho de Deus, até atingirmos o estado de homem feito, a estatura da maturidade de Cristo.
In English
Lesson from the Epistle of blessed Paul the Apostle to the Ephesians. (Eph 4, 7-13)
Brethren, to every one of us is given grace according to the measure of the giving of Christ. Wherefore He saith, Ascending on high, He led captivity captive; He gave gifts to men. Now, that He ascended, what is it, but because He also descended first into the lower parts of the earth? He that descended is the same also that ascended above all the heavens, that He might fill all things. And He gave some apostles, and some prophets, and other some evangelists, and other some pastors and doctors, for the perfecting of the saints, for the work of the ministry, for the edifying of the body of Christ; until we all meet into the unity of faith, and of the knowledge of the Son of God, unto a perfect man, unto the measure of the age of the fulness of Christ.
Em Latim
Léctio Epístolæ beáti Pauli Apóstoli ad Ephésios. (Eph 4, 7-13)
Fratres: Unicuíque nostrum data est grátia secúndum mensúram donatiónis Christi. Propter quod licit: Ascéndens in altum, captívam duxit captivitátem: dedit dona homínibus. Quod autem ascéndit, quid est, nisi quia et descéndit primum in inferióres partes terra? Qui descéndit, ipse est qui et ascéndit super onmes cælos, ut impléret ómnia. Et ipse dedit quosdam quidem apóstolos, quosdam autem prophétas, álios vero evangelístas, álios autem pastóres, et doctóres ad consummatiónem sanctórum in opus ministérii, in ædificatiónem córporis Christi: donec occurrámus omnes in unitátem fidei, et agnitiónis Fílii Dei, in virum perféctum, in mensúram ætáis plenitúdinis Christi.
Sequência do Santo Evangelho segundo João (Jo 15, 17-25)
Naquele tempo, disse Jesus a seus discípulos: “O que vos mando é que vos ameis uns aos outros. Se o mundo vos odeia, sabei que me odiou a mim antes que a vós. Se fôsseis do mundo, o mundo vos amaria como sendo seus. Como, porém, não sois do mundo, mas do mundo vos escolhi, por isso o mundo vos odeia. Lembrai-vos da palavra que vos disse: O servo não é maior do que o seu senhor. Se me perseguiram, também vos hão de perseguir. Se guardaram a minha palavra, hão de guardar também a vossa. Mas vos farão tudo isso por causa do meu nome, porque não conhecem aquele que me enviou. Se eu não viesse e não lhes tivesse falado, não teriam pecado; mas agora não há desculpa para o seu pecado. Aquele que me odeia, odeia também a meu Pai. Se eu não tivesse feito entre eles obras, como nenhum outro fez, não teriam pecado; mas agora as viram e odiaram a mim e a meu Pai.”
In English
The continuation of the holy Gospel according to John. (Jo 15, 17-25)
At that time, Jesus said to His disciples: “These things I command you, that you love one another. If the world hate you, know ye that it hath hated Me before you. If you had been of the world, the world would love its own; but because you are not of the world, but I have chosen you out of the world, therefore the world hateth you. Remember My word that I said to you, The servant is not greater than his master. If they have persecuted Me, they will also persecute you: If they have kept My word, they will keep yours also. But all these things they will do to you for My name’s sake, because they know not Him that sent Me. If I had not come, and spoken to them, they would not have sin; but now they have no excuse for their sin. He that hateth Me, hateth My Father also. If I had not done among them the works that no other man hath done, they would not have sin; but now they have both seen and hated both Me and My Father. But that the word may be fulfilled which is written in their law, They hated Me without cause.”
Em Latim
Sequéntia sancti Evangelii secundum Joannem. (Jo 15, 17-25)
In illo tempore: Dixit Jesus discípulis suis: “Hæc mando vobis, ut diligátis ínvicem. Si mundus vos odit: scitóte, quia Me priórem vobis ódio hábuit. Si de mundo fuissétis: mundus quod suum erat, dilígeret: quia vero de mundo non estis, sed Ego elégi vos de mundo, proptérea odit vos mundus. Mementóte sermónis Mei, quem Ego dixit vobis: Non est servus major dómino suo. Si Me persecúti sunt, et vos persequéntur: si sermónem Meum servavérunt, et vestrum servábunt. Sed hæc ómnia fácient vobis propter nomen Meum: quia nésciunt eum, qui misit Me. Si non veníssem, et locútus fuíssem eis, peccátum non habérent: nunc autem excusatiónem non habent de peccáto suo. Qui Me odlt: et Patrem Meum odit. Hæc mando vobis, ut diligátis ínvicem. Si mundus vos odit: scitóte, quia me priórem vobis ódio hábuit. Si de mundo fuissétis: mundus quod suum erat, dilígeret: quia vero de mundo non estis, sed Ego elégi vos de mundo, proptérea odit vos mundus. Mementóte sermónis mei, quem ego dixit vobis: Non est servus major dómino suo. Si ópera non fecíssem in eis, quæ nemo álius fecit, peccátum non habérent: nunc autem et vidérunt, et odérunt et Me, et Patrem Meum. Sed ut adimpleátur sermo, qui in lege eórum scriptus est: Qula ódio habuérunt Me gratis.
Simão, o mais desconhecido dos 12 apóstolos — a respeito do qual o Evangelho se limita a indicar o nome e a alcunha de “Zelota” —, teve o mérito de ter trabalhado pela propagação da mensagem evangélica, não em vista de um lugar de honra, mas para o triunfo do Reino de Deus sobre a terra.
Antigas tradições suprem a falta de notícias. Os bizantinos identificam-no com Natanael, de Caná, e com o “mestre-sala” durante as bem conhecidas bodas, quando Jesus transformou a água em vinho. Simão é ainda identificado com o primo do Senhor, irmão de são Tiago Menor, ao qual sucedeu como bispo de Jerusalém, nos anos da destruição da Cidade Santa pelos romanos.
Os armênios sustentam que ele difundiu o Evangelho em sua região, onde teria sofrido o martírio. Seja como for, seu campo missionário é deduzido dos lendários Atos de Simão e Judas, segundo os quais os dois apóstolos percorreram juntos as 12 províncias do Império Persa.
Também no Ocidente os dois apóstolos aparecem sempre juntos. Em Veneza é dedicada a ambos a igreja de São Simão Pequeno.
O apóstolo Judas (“não o Iscariotes”, apressa-se em precisar o evangelista são João) é considerado pelos galileus “irmão” (isto é, primo) de Jesus. Eles se perguntam, espantados com o grande barulho que se fazia em torno da figura do Nazareno: “Não é este o carpinteiro… irmão de Tiago […], Judas?”.
É provável, segundo alguns exegetas, que Judas seja o esposo das bodas de Caná. O primeiro a fazer tal suposição foi o historiador Eusébio, para explicar sua presença como missionário na Arábia, na Síria, na Mesopotâmia e na Pérsia. Sempre segundo a tradição, teria sofrido o martírio em Arado ou em Beirute. Ele é ainda identificado com o autor da carta canônica que leva seu nome, um breve escrito de 25 versículos, no qual lança uma severa advertência contra os falsos doutores e convida à perseverança na fé genuína.
Leitura da Epístola de São Paulo Apóstola aos Filipenses (Fl 1, 6-11)
.
Sequência do Santo Evangelho segundo Mateus (Mt 22, 15-21)
Naquele tempo, Os fariseus se reuniram para deliberar entre si sobre a maneira de surpreender Jesus nas suas próprias palavras. Enviaram seus discípulos com os herodianos, que lhe disseram: Mestre, sabemos que és verdadeiro e ensinas o caminho de Deus em toda a verdade, sem te preocupares com ninguém, porque não olhas para a aparência dos homens. Dize-nos, pois, o que te parece: É permitido ou não pagar o imposto a César? Jesus, percebendo a sua malícia, respondeu: Por que me tentais, hipócritas? Mostrai-me a moeda com que se paga o imposto! Apresentaram-lhe um denário. Perguntou Jesus: De quem é esta imagem e esta inscrição? De César, responderam-lhe. Disse-lhes então Jesus: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
In English
The continuation of the holy Gospel according to Matthew. (Matt 22, 15-21)
At that time, the Pharisees went and consulted among them-selves, how to ensnare Jesus in His speech. And they sent to Him their disciples, with the Herodians, Saying: “Master, we know that Thou art a true speaker, and teachest the way of God in truth, neither carest Thou for any man, for Thou dost not regard the person of men.Tell us therefore, what dost Thou think? Is it lawful to give tribute to Caesar, or not?” But Jesus knowing their wickedness, said: “Why do you tempt Me, you hypocrites? Show Me the coin of the tribute.” And they offered Him a penny. And Jesus saith to them: “Whose image and superscription is this? They say to Him: “Caesar’s.” Then He saith to them: “Render therefore to Caesar the things that are Caesar’s, and to God the things that are God’s.”
Em latim
Sequéntia sancti Evangélii secúndum Matthæum. (Matth 22, 15-21)
In illo témpore: Abeúntes pharisæi, consíilium iniérunt, ut cáperent Jesum in sermóne. Et mittunt ei discípulos suos cum Herodiánis, dicéntes: “Magíster,scimus quia verax es, et viam Dei in veritáte doces, et non et tibi cura de áliquo: non enim réspicis persónam hóminum: dic ergo nobis, quid tibi vidétur: licet censum dare Cæsari, an non?” Cógnita autem Jesus nequítia eórum, ait: “Quid me tentátis, hypócritæ? osténdite mihi numísma census.” “At illi obtulérunt ei denárium. Et ait illis Jesus: “Cujus est imágo hæc, et superscríptio?” Dicunt ei: “Cæsaris.” Tunc ait illis: “Réddite ergo quæ sunt Cæsaris, Cæsari: et quæ sunt Dei, Deo.”
.
Obs.: Essa é a Missa da Féria, ou seja, a mesma de domingo. No entanto, não é a mesma do domingo, Festa de Cristo Rei, mas do Domingo que foi omitido por ela, ou seja, o 22º Domingo depois de Pentecostes.
Leitura da Epístola de São Pedro Apóstolo (1 Ped 5, 1-4; 10-11)
Caríssimos: Eis a exortação que dirijo aos anciãos que estão entre vós; porque sou ancião como eles, fui testemunha dos sofrimentos de Cristo e serei participante com eles daquela glória que se há de manifestar. Velai sobre o rebanho de Deus, que vos é confiado. Tende cuidado dele, não constrangidos, mas espontaneamente; não por amor de interesse sórdido, mas com dedicação; não como dominadores absolutos sobre as comunidades que vos são confiadas, mas como modelos do vosso rebanho. E, quando aparecer o supremo Pastor, recebereis a coroa imperecível de glória. O Deus de toda graça, que vos chamou em Cristo à sua eterna glória, depois que tiverdes padecido um pouco, vos aperfeiçoará, vos tornará inabaláveis, vos fortificará. A ele o poder na eternidade! Amém.
In English
Lesson from the First Book of Peter. (1 Pe 5, 1-4; 10-11)
Dearly beloved, the ancients therefore that are among you, I beseech , who am myself also am ancient, and a witness of the sufferings of Christ : as also a partaker of that glory which is to be revealed in time to come: feed the flock of God which is among you, taking care of it, not by constraint, but willingly, according to God: not for filthy lucre’s sake, but voluntarily: neither as lording it over the clergy, but being made a pattern of the flock from the heart. And when the prince of pastors shall appear, you shall receive a never fading crown of glory. But the God of all grace, Who hath called us unto His eternal glory in Christ Jesus, after you have suffered a little, will himself perfect you, and confirm you, and establish you. To Him be glory and empire for ever and ever. Amen.
Em Latim (1 Petri 5, 1-4; 10-11)
Caríssimi: Seniores ergo qui in vobis sunt obsecro consenior et testis Christi passionum qui et ejus quæ in futuro revelanda est gloriæ communicator pascite qui est in vobis gregem Dei providentes non coacto sed spontanee secundum Deum neque turpis lucri gratia sed voluntarie neque ut dominantes in cleris sed formæ facti gregi et ex animo et cum apparuerit princeps pastorum percipietis inmarcescibilem gloriæ coronam. Deus autem omnis gratiæ qui vocavit nos in æternam suam gloriam in Christo Jesu modicum passos ipse perficiet confirmabit solidabit ipsi imperium in sæcula sæculorum amen.
Sequência do Santo Evangelho segundo Mateus (Mt 16, 13-19)
Naquele tempo, chegando ao território de Cesaréia de Filipe, Jesus perguntou a seus discípulos: No dizer do povo, quem é o Filho do Homem? Responderam: Uns dizem que é João Batista; outros, Elias; outros, Jeremias ou um dos profetas. Disse-lhes Jesus: E vós quem dizeis que eu sou? Simão Pedro respondeu: Tu és o Cristo, o Filho de Deus vivo! Jesus então lhe disse: Feliz és, Simão, filho de Jonas, porque não foi a carne nem o sangue que te revelou isto, mas meu Pai que está nos céus. E eu te declaro: tu és Pedro, e sobre esta pedra edificarei a minha Igreja; as portas do inferno não prevalecerão contra ela. Eu te darei as chaves do Reino dos céus: tudo o que ligares na terra será ligado nos céus, e tudo o que desligares na terra será desligado nos céus.
In English
The continuation of the holy Gospel according to Matthew. (Mt 16, 13-19)
At that time, Jesus came into the quarters of Cæsarea Philippi, and He asked His disciples, saying,”Whom do men say that the Son of man is?” But they said, Some, John the Baptist, and other some, Elias, and others, Jeremias, or one of the prophets. Jesus saith to them, “But whom do you say that I am?” Simon Peter answered, Thou art Christ, the Son of the living God. And Jesus answering, said to him, “Blessed art thou, Simon Bar-Jona, because flesh and blood hath not revealed it to thee, but My Father Who is in Heaven: and I say to thee, that thou art Peter, and upon this rock I will build My Church, and the gates of hell shall not prevail against it; and to thee I will give the keys of the kingdom of Heaven; and whatsoever thou shalt bind upon earth, it shall be bound also in Heaven; and whatsoever thou shall loose on earth, it shall be loosed also in Heaven.”
Em latim
Sequentia sancti Evangelii secúndum Matthæum ( Matth 16, 13-19)
In illo témpore: Venit autem Iesus in partes Caesareae Philippi et interrogabat discipulos suos dicens: “Quem dicunt homines esse Filium hominis?”. At illi dixerunt: “Alii Ioannem Baptistam, alii autem Eliam, alii vero Ieremiam, aut unum ex prophetis”. Dicit illis: “Vos autem quem me esse dicitis?”. Respondens Simon Petrus dixit: “Tu es Christus, Filius Dei vivi”. Respondens autem Iesus dixit ei: “Beatus es, Simon Bariona, quia caro et sanguis non revelavit tibi sed Pater meus, qui in caelis est. Et ego dico tibi: Tu es Petrus, et super hanc petram aedificabo Ecclesiam meam; et portae inferi non praevalebunt adversum eam. Tibi dabo claves regni caelorum; et quodcumque ligaveris super terram, erit ligatum in caelis, et quodcumque solveris super terram, erit solutum in caelis”.

Oração (Coleta da Missa): Olhai propício, Pastor Eterno, para o vosso rebanho e guardai-o sob a vossa constante proteção, pela intercessão do bem-aventurado Evaristo, vosso Mártir e Pontífice Supremo, a quem estabelecestes como Pastor de toda a Igreja. Por Nosso Senhor Jesus Cristo. Amém.
Folheto da Santa Missa do Domingo, dia 25 de Outubro.
.
Nesse domingo haverá a Primeira Comunhão (primeira da Irmandade) da jovem Priscila. Convidamos a todos para que participem e também que rezem por ela, neste momento tão belo em que recebe pela primeira vez o Corpo Sacratíssimo de Nosso Senhor.
Leitura do livro de Tobias (Tob 12, 7-15)
Se é bom conservar escondido o segredo do rei, é coisa louvável revelar e publicar as obras de Deus.Boa coisa é a oração acompanhada de jejum, e a esmola é preferível aos tesouros de ouro escondidos, porque a esmola livra da morte: ela apaga os pecados e faz encontrar a misericórdia e a vida eterna; aqueles, porém, que praticam a injustiça e o pecado são os seus próprios inimigos. Vou descobrir-vos a verdade, sem nada vos ocultar. Quando tu oravas com lágrimas e enterravas os mortos, quando deixavas a tua refeição e ias ocultar os mortos em tua casa durante o dia, para sepultá-los quando viesse a noite, eu apresentava as tuas orações ao Senhor. Mas porque eras agradável ao Senhor, foi preciso que a tentação te provasse. Agora o Senhor enviou-me para curar-te e livrar do demônio Sara, mulher de teu filho. Eu sou o anjo Rafael, um dos sete que assistimos na presença do Senhor.
In English
Lesson from the Book of Tobias.
In those days, the angel Raphael said to Tobias: It is good to hide the secret of a king: but honorable to reveal and confess the works of God. Prayer is good with fasting and alms, more than to lay up treasures of gold: for alms delívereth from death, and the same is that which purgeth away sins, and maketh to find mercy and life everlasting. But they that commit sin and iniquity are enemies to their own soul. I discover then the truth unto you, and I will not hide the secret from you. When thou didst pray with tears, and didst bury the dead, and didst leave thy dinner, and hide the dead by day in thy house, and bury them by night, I offered thy prayer to the Lord. And because thou wert acceptable to God, it was necessary that temptation should prove thee. And now the Lord hath sent me to heal thee, and to deliver Sara thy son’s wife from the devil. For I am the angel Raphael, one of the seven who stand before the Lord.
Em latim
Léctio líbri Tobiæ.
In diébus illis: Dixit Angelus Ráphaél ad Tobíam: Sacraméntum regis abscóndere bonum est: ópera autem Dei reveláre et confitéri honoríficum est: Bona est orátio cum jejúnio, et eleemósyna magis quam thesáuros auri recóndere: quóniam eleemósyna a morte líberat, et ipsa est, quæ purgat peccáta, et facit inveníre misericórdiam et vitam ætérnam. Qui autem fáciunt peccátum, et iniquitátem, hostes sunt ánimæ suæ. Manifésto ergo vobis veritátem, et non abscóndam a vobis occúltum sermónem. Quando orábas cum lácrymis, et sepeliébas mórtuos, et derelinquébas prándium tuum, et mórtuos abscondébas per diem in domo tua, et nocte sepeliébas eos, ego óbtuli oratiónem tuam Dómino. Et quia accéptus eras Deo, necésse fuit ut tentátio probéret te. Et nunc misit me Dóminus ut curárem te, et Saram uxórem fílii tui a dæmónio liberárem. Ego enim sum Ráphaël Angelus, unus ex septem, qui adstámus ante Dóminum.
Sequência do Santo Evangelho segundo João (Jo 5, 1-4)
Naquele tempo, em dia da festa dos judeus, subiu Jesus a Jerusalém. Ora, há em Jerusalém, junto à porta das Ovelhas, um tanque, chamado em hebraico Betesda, que tem cinco pórticos. Nestes pórticos jazia um grande número de enfermos, de cegos, de coxos e de paralíticos, que esperavam o movimento da água. Pois de tempos em tempos um anjo do Senhor descia ao tanque e a água se punha em movimento. E o primeiro que entrasse no tanque, depois da agitação da água, ficava curado de qualquer doença que tivesse.
In English
The continuation of the Holy Gospel acording to St. John (Jo 15, 1-4)
At that time, there was a festival day of the Jews, and Jesus went up to Jerusalem. Now there is at Jerusalem a pond, called Probatica, which in Hebrew is named Bethseda, having five porches. In these lay a great multitude of sick, of blind, of lame, of withered, waiting for the moving of the water. And an angel of the Lord descended at certain times into the pond: and the water was moved. And he that went down first into the pond after the motion of the water, was made whole of whatsoever infirmity he lay under.
Em latim
Sequentia sancti Evangelii secundum Joannem (Jo 15, 1-4)
In illo témpore: Erat dies festus Judæórum, et ascéndit Jesus Jerosólymam. Est autem. Jerosólymis Probática piscina, quæ cognominátur Hebráice Bethsáida, quinque pórticus habens. In his jacébat multitúdo magna languéntium, cæcórum, claudórum, aridórum expectántium aquæ motum. Angelus autem Dómini descendébat secúndum tempus in piscínam, et movebátur aqua. Et qui prior descendísset in piscínam post motiónem aquæ, sanus fiébat, a quacúmque detinebátur infirmitáte.
São Rafael é um dos sete espíritos que estão sempre de pé na presença de Deus e que oferecem o incenso da adoração deles e da dos homens. Conhecemo-lo pelo livro de Tobias. “Quando oravas com lágrimas e sepultava os mortos eu apresentava ao Senhor as tuas orações”. Como o anjo que vinha agitar as águas da piscina Probática, veio Rafael curar a cegueira de Tobias. O seu título de médico admirável e de companheiro de viagem do jovem Tobias deu-lhes jus a ser invocado pelos vidantes e nos perigos mais difíceis da vida. Louvamos, com sentimentos de veneração , todos os príncipes da corte celeste, mas particularmente São Rafael, médico e companheiro fiel, que sujeitou o demônio a seu império. Ó Cristo, rei de bondade, Vós que nos concedestes tão grande protetor, não deixeis que o inimigo nos faça mal (Hino de Vésperas). Bento XV estendeu a festa de São Rafael para toda a Igreja.
Oração (Coleta da Missa): Ó Deus, que destes a vosso servo Tobias o Arcanjo S. Rafel como guia no caminho, concedei que nós, vossos servos, sejamos sempre por ele protegidos e salvos por seu auxílio. Por Nosso Senhor Jesus Cristo. Amém.
Leitura do livro do Eclesiástico. (Eclo 44,16-27;45,3-20)
Eis o grande sacerdote que nos dias de sua vida agradou a Deus e foi considerado Justo; no tempo da ira tornou-se a reconciliação dos homens. Ninguém o igualou na observância das leis do Altíssimo. Por isso jurou que o havia de glorificar em sua descendência. Abençoou nele todas as nações e confirmou sua aliança sobre sua cabeça. Distinguiu-o com as suas bençãos; conservou-lhe a sua misericórdia e ele achou graça diante do Senhor. Enalteceu-o diante dos reis e deu-lhe uma coroa de glória. Fez com ele uma aliança eterna; deu-lhe o sumo sacerdócio, e encheu-o de felicidade na glória, para exercer o sacerdócio e, cantar louvores a seu Nome, e oferecer-Lhe dignamente incenso de agradável odor.
In English
Lesson from the Book of Wisdom(Ecclesiasticus 44. 16-27; 45. 3-20)
Behold, a great priest, who in his days pleased God, and was found just; and in the time of wrath he was made a reconciliation. There was not found the like to him who kept the law of the most High. Therefore by an oath the Lord made him to increase among his people. He gave him the blessing of all nations, and confirmed His covenant upon his head. He acknowledged him in His blessings; He preserved for him His mercy ; and he found grace before the eyes of the Lord. He glorified him in the sight of kings, and gave him a crown of glory. He made an everlasting covenant with him, and gave him a great priesthood : and made him blessed in glory. To execute the office of the priesthood, and to have praised in His name, and to offer him a worthy incense for an odor of sweetness.
Sequência do Santo Evangelho segundo Mateus. (Mt 25, 14-23)
Naquele tempo, disse Jesus a seus discípulos essa parábola: O reino dos céus é como um homem que, tendo de viajar, reuniu seus servos e lhes confiou seus bens. A um deu cinco talentos; a outro, dois; e a outro, um, segundo a capacidade de cada um. Depois partiu.Logo em seguida, o que recebeu cinco talentos negociou com eles; fê-los produzir, e ganhou outros cinco.Do mesmo modo, o que recebeu dois, ganhou outros dois. Mas, o que recebeu apenas um, foi cavar a terra e escondeu o dinheiro de seu senhor. Muito tempo depois, o senhor daqueles servos voltou e pediu-lhes contas. O que recebeu cinco talentos, aproximou-se e apresentou outros cinco: – Senhor, disse-lhe, confiaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco que ganhei.’ Disse-lhe seu senhor: – Muito bem, servo bom e fiel; já que foste fiel no pouco, eu te confiarei muito. Vem regozijar-te com teu senhor. O que recebeu dois talentos, adiantou-se também e disse: – Senhor, confiaste-me dois talentos; eis aqui os dois outros que lucrei. Disse-lhe seu senhor: – Muito bem, servo bom e fiel; já que foste fiel no pouco, eu te confiarei muito. Vem regozijar-te com teu senhor.
In English
Sequence Holy Gospel according to Matthew. (Mt 25: 14-23)
At that time Jesus said to his disciples this parable: ‘The kingdom of heaven it is like a man about to go abroad who summoned his servants and entrusted his property to them. To one he gave five talents, to another two, to a third one, each in proportion to his ability. Then he set out on his journey. The man who had received the five talents promptly went and traded with them and made five more. The man who had received two made two more in the same way. But the man who had received one went off and dug a hole in the ground and hid his master’s money. Now a long time afterwards, the master of those servants came back and went through his accounts with them. The man who had received the five talents came forward bringing five more. “Sir,” he said, “you entrusted me with five talents; here are five more that I have made.” His master said to him, “Well done, good and trustworthy servant; you have shown you are trustworthy in small things; I will trust you with greater; come and join in your master’s happiness.” Next the man with the two talents came forward. “Sir,” he said, “you entrusted me with two talents; here are two more that I have made.” His master said to him, “Well done, good and trustworthy servant; you have shown you are trustworthy in small things; I will trust you with greater; come and join in your master’s happiness.”
Liturgia da Missa STATUIT, para um Confessor Pontífice.
Santo Antônio Maria Claret Y Clará nasceu em Sallent, na diocese espanhola de Vic, em 1807. Era o quinto entre dez filhos de modesto tecelão de Catalunha. Quando jovem, se sentia atraído para a vida contemplativa, e bem quisera ser cartuxo, mas foi desaconselhado por sacerdote que percebeu seus grandes dons de missionário. Aos vinte e dois anos entrou no seminário de Vic e saiu sacertode aos vinte e oito, com a nomeação de vigário para a sua cidade natal, dedicando-se de corpo e alma ao serviço ministerial. Seu ideal ultrapassava os limites de sua paróquia. Ficou ai pouco tempo. Para seguir a própria vocação missionária, foi a Roma pôr-se à disposição da Congregação para a Propagação. A escolha não pareceu muito boa e então ingressou no noviciado da Companhia de Jesus, que teve de interromper por causa de uma doença. Voltando a Espanha, foi missionário em sua pátria dedicando-se à evangelização das zonas rurais. Voltando a Vic deu início em 1849 à sua mais importante obra: a fundação de uma congregação missionária dedicada ao Coração Imaculado de Maria (cujos membros são ainda hoje conhecidos com o nome de Padres Claretianos). Mas tarde fundou também o Instituto das Irmãs de Ensino de Maria Imaculada. Foi eleito arcebispo de Cuba, então sob o dominio espanhol, cuja sede estava há 14 anos vacante. Incansável viajante, fez sentir sua presença em toda parte com a palavra e com os escritos: uma benéfica chuva de boa imprensa transformou a ilha. Para os analfabetos havia a palavra oral e a imagem de Nossa Senhora. Administrou a confirmação a trezentos mil cristãos e regularizou trinta mil casamentos. Instituiu também uma escola agrária, escrevendo ele própria pequena tratada sobre o cultivo dos campos. Foi confessor da rainha da Espanha mas não se adaptou á vida da corte. Procurou estender sua jornada de trabalho prestando serviço em várias paróquias. Olhou com particular simpatia o mundo dos artistas, para os quais chegou a fundar uma academia sob a proteção de São Miguel. Foi também escritor, deixando cerca de oitenta obras. O Papa Pio XI considerava-o o “Precursor da Ação Católica” dos tempos modernos. Santo Antônio Maria Claret morreu no dia 24 de outubro de 1870, aos sessenta e três anos, em Fontfroide, França. O Papa Pio XII o incluiu no catálogo dos santos durante o ano santo de 1950. Coração amabilíssimo, onde nada de mal lhes possa suceder.Oração (Coleta da Missa): Ó Deus, que revestistes de virtudes apostólicas S. Antônio Maria, vosso Confessor e Pontífice e por meio dele reunistes na Igreja novas famílias de clérigos e de virgens, concedei, nós vos pedimos, que instruídos pelos seus preceitos salutares e fortalecidos pelos seus exemplos possamos felizmente chegar até Vós. Por Nosso Senhor Jesus Cristo. Amém.
Evangelho
Santa Maria Salomé: Nasceu em Betsaida, esposa de Zebedeu, era uma das santas mulheres, parente próxima, seria prima de Nossa Senhora e mãe de São João Evangelista e São Tiago o Maior, citada duas vezes no Evangelho de São Marcos. Seu nome deriva da palavra Shalon que significa paz. Era uma das três Marias que ajudaram Jesus durante o inicio de seu ministério e o acompanharam nas suas viagens. Uma delas é em Mt 27,56, em que estava testemunharam a sua crucificação, a retirada do corpo, junto a Cruz com Nossa Senhora. No dia da Páscoa da ressurreição vai junto a outras mulheres que vieram com Madalena levar o precioso unguento ao sepulcro, conforme o costume da época o corpo de Jesus na manhã da ressurreição. Foi também ela, que em Mt. 20, 20s, pede a Nosso Senhor, em seu imenso amor de mãe, que seus dois filhos se sentassem, um à direita e outro à esquerda de nosso Rei. Suas relíquias foram descobertas miraculosamente em 1.209 e são veneradas até hoje em Veroli (Itália). Morreu na Palestina. (Conhecida nos países de língua inglesa como Saint James, the Greater)
Epístola (Eclo 45, 1-6)
Leitura do livro do Eclesiástico
1.Moisés foi amado por Deus e pelos homens: sua memória é abençoada.
2.O Senhor deu-lhe uma glória semelhante à dos santos; tornou-se poderoso e temido por seus inimigos.
3.Glorificou-o na presença dos reis, prescreveu-lhe suas ordens diante do seu povo, e mostrou-lhe a sua glória.
4.Santificou-o pela sua fé e mansidão, escolheu-o entre todos os homens.
5.Pois (Deus) atendeu-o, ouviu sua voz e o introduziu na nuvem.
6.Deu-lhe seus preceitos perante (seu povo) e a lei da vida e da ciência, para ensinar a Jacó sua aliança e a Israel seus decretos.
Evangelho ( Mt 19, 27-29)
Sequência do Santo Evangelho segundo Mateus
Naquele tempo, 27.Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Eis que deixamos tudo para te seguir. Que haverá então para nós?
28.Respondeu Jesus: Em verdade vos declaro: no dia da renovação do mundo, quando o Filho do Homem estiver sentado no trono da glória, vós, que me haveis seguido, estareis sentados em doze tronos para julgar as doze tribos de Israel.
29.E todo aquele que por minha causa deixar irmãos, irmãs, pai, mãe, mulher, filhos, terras ou casa receberá o cêntuplo e possuirá a vida eterna.
30.Muitos dos primeiros serão os últimos e muitos dos últimos serão os primeiros.
Obs.:Missa do comum de Santo Hilarião. Celebra-se hoje também Missa de Féria, ou seja, Missa com o próprio do domingo.
Vladislau III Jagelon, lituano, chefe de uma grande dinastia converteu-se ao cristianismo por amor ao trono da Polônia, antes que por amor a princesa Edniges, herdeira da coroa. Entre as boas coisas realizadas enumera-se a criação em 1400 da célebre Universidade de Cracóvia. Nela, poucos anos depois, ocupou a cátedra de filosofia e teologia João Câncio, como ele próprio se chamava, pelo costume de traduzir para o latim os nomes nórdicos.